TEMPOPIA

When Tempus met Utopia. – www.tempopia.com

Waar 355 dagen per jaar de nodige kortingsbonnen, Uitmarkten en Etos-theaterweken nodig lijken om een handjevol bezoekers de zalen in te krijgen, trekken in de zomer 18.000 pelgrims land én zee over om zich op Oerol 10 dagen lang te laven aan theater. Voor ons – die ons hart aan deze kunstdiscipline verloren hebben – klinkt dit utopisch. Maar utopieën zijn meestal ontworpen voor de eeuwigheid en transformeren daarom vaak in dystopieën (stel jezelf eens 365 dagen per jaar met drie voorstellingen, een kilo cranberries en een liter juttersbitter voor). Het utopisch samenzijn op Terschelling werkt juist doordat het tijdelijk is. Uit die gedachte werd de tijdelijke utopie TEMPOPIA geboren. Moeremans&Sons en het Noord Nederlands Toneel richten deze zomer een tijdelijke utopie op: TEMPOPIA (tempus meets utopia). 10 dagen lang leven we er communaal volgens onze eigen idealistische regels en blazen zo het verlichtingsdenken nieuw leven in. Tijdens een dag in TEMPOPIA prikkelen we achtereenvolgens het lichaam, de geest, de verbeelding, de maag – en daarmee volgens sommigen ook de liefde – en vooruit… nóg een keer de verbeelding. Mag dat concreter? Zeker! Een dag in TEMPOPIA begint voor de Tempopianen – na het ontwaken en het ontbijt – met Tempopia beweegt, immers: ‘een gezond lichaam, een gezonde geest’. Verspreid  over het eiland trainen we ons lichaam – en dat van de Oerolbezoeker die aansluit – in niet-alledaagse sporten: 10-persoons touwspringen, bunkerjoggen, geblinddoekt touwtrekken, luchtfietsen op het strand, haasje-over-end naar Midsland etc. Als we gedouched hebben – wat helaas de enige private aangelegenheid is in Tempopia – bereiden we het Tempopiaanse avondmaal voor. Zoals we het eten prikkelen met kruiden prikkelen we de geest met filosofische waar voor verdieping. Er zullen tijdens het schillen aanstootgevende filosofische teksten voorgedragen worden over gemeenschapszin – wat volgens één van onze volgers op Twitter iets heel anders is dan zin in gemeenschap – en over utopieën. Na Aardappels schillen met …, wanneer de avond zich begint aan te dienen spelen we in TEMPOPIA de voorstelling Shoot The Messenger. Een voorstelling over de rol van verbale communicatie binnen een gemeenschap. Een voorstelling over het fenomeen ‘de roddel’. Niet de roddel in zijn heersende connotatie als achterbakse splijtstof, maar als essentieel middel om een gemeenschap te binden. Roddels als de potloodschetsen van een nieuwe moraal: niet de politiek bepaalt de wet, maar de roddel. Na afloop verteren we deze eerste voorstelling samen met het publiek met de maaltijd die we ’s middags bereid hebben. Bij dit Feed Me, Teach Me diner nodigen we gastsprekers uit met een bijzondere expertise. Van strandjutten en vogelspotten tot IJslandse mythen en sagen: je leert het in TEMPOPIA. Als klap op de utopische vuurpijl spelen we Crashtest Ibsen: Nora. Ook Nora probeert een nieuwe utopie te stichten en – met haar decor en personages in een vrachtwagen – een plek te veroveren binnen TEMPOPIA. Nora (Een Poppenhuis) van Henrik Ibsen is inmiddels 136 jaar oud, maar wordt steeds weer uit de kast gehaald, omdat het stuk the battle of the sexes op treffende wijze in een verhaal weet te vatten. Maar na bijna anderhalve eeuw gooien we het roer radicaal om. Deze Nora voelt zich niet meer comfortabel in de rol die ze in haar gezin, op het toneel en in de wereld (als legendarisch personage) heeft moeten spelen. We leven in een tijd waarin de verhoudingen tussen man en vrouw niet meer zo asymmetrisch zijn dus waarom zouden we ze zo representeren op het toneel? In de nieuwe bewerking, op maat geschreven door Joachim Robbrecht, laat Nora niet meer tot het einde van het stuk over zich heen wandelen om dan pas haar koffers te pakken. Crashtest Ibsen: Nora is daarmee niet alleen een satire op onze huidige houding tegenover vrouwenemancipatie, moraal, geld en de functie van toneel maar stelt ook een nieuwe, utopische houding voor. Crashtest Ibsen: Nora past in de Crashtest Ibsen-reeks die Sarah Moeremans bij het Noord Nederlands Toneel sinds 2013 ontwikkelt. Vanaf nu gaan zij deze reeks hand in hand met Moeremans&Sons verder produceren. Vorig jaar was Crashtest Ibsen: Volksvijand één van de hoogtepunten op Oerol. De voorstelling stond in de seizoens-top 10 van de Volkskrant, werd genomineerd voor de Taalunie Toneelschrijfprijs 2014 en was een belangrijke motivatie voor het toekennen van de Erik Vos Prijs 2014 aan Sarah Moeremans.

recensies || website

Advertisements